In de podcast van 9 september 2021 noemde ik Marije Haeck en Jan Henne De Dijn ‘Bonnie en Clyde’. D-reizen was failliet, medewerkers zaten in onzekerheid en ondertussen werd er gestreden om merkrechten en gesproken over IT-contracten en klantengeld. Een klassieker uit het genre bestuurlijke chaos, zonder de pakkende muziek.
De curatoren wezen later corona aan als belangrijkste oorzaak van het faillissement van D-reizen en zagen geen aanleiding voor juridische actie vanuit de boedel. Ik vermoed omdat er niet genoeg geld in de boedel was achtergebleven. Toch blijf ik grote moeite houden met het feit dat klantengeld, dat wel door de touroperators aan de klant terugbetaald moest worden, is gebruikt om de onderneming draaiende te houden. Het zijn voor mij gewoon boevenstreken.
Vijf jaar later lees ik dat Haeck bij Audax bestuurlijke rust moet brengen. Ik heb mijn leesbril schoongemaakt. Daarna nog een keer. Het stond er nog steeds.
Paul Sies’ reisavontuur met Bruna is mislukt en Haeck spreekt over zorgen rond zijn manier van leidinggeven. Dat juist zíj dat zegt, getuigt volgens mij niet van heel veel zelfkennis.
Wie bij Audax dacht ‘dit is precies het cv dat we zoeken’, is zeker geen Sherlock Holmes. Ik gun Audax alle succes. Maar ergens moet daar toch een exemplaar liggen van ‘Leren van het verleden’. Misschien bij de afdeling fictie, naast ‘Selectief geheugen voor gevorderden’.
Bonnie is back en Clyde is niet ver weg.
Geef een reactie