Sinds vrijdag 2 januari worden vliegtuigen op Schiphol door KLM ontdaan van sneeuw en ijs. Dat gebeurt 24 uur per dag met de-icing-vloeistof, die elke dag wordt aangeleverd. Door de combinatie van extreme weersomstandigheden en stagnerende toelevering vanuit de leverancier begint het einde van de voorraad in zicht te komen.
De leverancier kan op dit moment geen zekerheid bieden over aanvulling van de vloeistof, die uit Duitsland komt. Dat laat KLM weten. Dit is een probleem dat op dit moment breed speelt in Europa. ‘KLM doet er alles aan om de voorraad aangevuld te krijgen; zo gaat de airline de vloeistof zelf ophalen in Duitsland’, aldus de luchtvaartmaatschappij.
KLM zegt zelf verantwoordelijk te zijn voor het de-icen van de meeste vliegtuigen op Schiphol. Het de-icing-team, bestaande uit meer dan honderd KLM’ers, gebruikte de afgelopen dagen 85.000 liter per dag om de vliegtuigen schoon te maken. De-icing gebeurt met een mengsel van warm water en glycol. Elk vliegtuig dat vertrekt moet volledig sneeuw- en ijsvrij zijn, voordat het veilig kan vertrekken. KLM heeft in totaal 25 de-icing wagens die vanaf afgelopen vrijdag allemaal continu worden ingezet.
Beeld ter illustratie
Geen mondkapjes, geen IC bedden, geen tanks,en nu geen anti-vries.
NL ten voeten uit………
Nooit eens zelf iets voor elkaar hebben, altijd rekenen op hulp van andere landen, maakt niet uit dat die met dezelfde problemen te maken hebben en het daardoor nog zwaarder krijgen.Laat het buitenland maar lekker voir onze voirzieningen betalen. Belangrijkste van alles:
Lekker goedkoop en efficient.
En het ergste is nog wel dat NL zichzelf gidsland noemt.
Typisch Nederland hoor. Het sneeuwt één keer per jaar een béétje en meteen ligt het halve land op z’n rug. Treinen die spontaan in winterslaap gaan, honderden vluchten geschrapt en als klap op de vuurpijl: we dreigen zonder antivries te zitten. Antivries! In januari! Het is alsof je naar een live-uitzending van De Nationale Improvisatieshow kijkt, maar dan zonder grapjes of juist mét, alleen zijn ze niet bedoeld.
Ondertussen rijden ze in Duitsland gewoon door, lachen de Scandinaviërs zich warm in hun T-shirts bij min twintig en beschouwen ze in Oostenrijk sneeuw als “dinsdag”. Maar wij? Wij staan met z’n allen verbaasd te kijken dat water kan bevriezen en dat dat elk jaar rond dezelfde periode gebeurt. Onvoorstelbaar. Niemand had dit kunnen zien aankomen. Behalve dan iedereen.
En dan dat logistieke hoogstandje: de antivries komt uit Duitsland, maar door “extreme omstandigheden” stokt de levering. Dus wat doen we? Juist: we gaan het spul zelf ophalen. Had iemand dat niet iets eerder kunnen bedenken? Misschien vóórdat de voorraad “in zicht van het einde” kwam? Visie is hier blijkbaar ook ingevroren.
Het blijft fascinerend hoe een land dat wereldkampioen plannen, polderen en Excel-sheets is, elk jaar weer compleet verrast wordt door… de winter. Volgend jaar weer hetzelfde riedeltje. Want hé, wie had nou kunnen voorspellen dat het in januari koud kan worden?