Wist je dat Nederland een heel bijzonder museum rijker is? Het Nederlands Reismuseum! Miljoenen Nederlanders trekken de hele wereld over, dus waarom niet? Want reizen is van alle tijden, van moedige ontdekkingsreizigers en wrede veroveraars tot adel op ‘Grand Tour’ tot aan de eerste hippiebackpackers en massatoerisme anno nu.
Er is genoeg over reizen te zeggen: van onze (over)grootouders’ eerste vakanties naar de Spaanse kust tot aan de hippe bestemmingen van de toekomst. De 747, zeppelins, de route du soleil, stoomtreinen, de Concorde en Martinair. Badpakken, toen en nu. En dan een speciaal zaaltje voor ‘het souvenir’; de ansichtkaart en heel veel andere retronostalgie. Kringloopwinkels liggen vol met theelepeltjes van Duitse kuuroorden, zoals je ook vergeelde ansichtkaarten uit Parijs kunt vinden op antiekmarkten. Koelkastmagneten. Ik vind dat prachtig. Ik ben dan ook een echt souvenirdier.
Zo heb ik zelf een gele speelgoedtaxi uit New York, een Maradona-buste uit Argentinië, een honkbal van de Chicago Cubs en de Seoul Twins, Godzilla uit Japan, een sneeuwglobe uit Marseille, een taxibord uit Hong Kong en een flamencodanseres uit Sevilla. Verder ook wat geknutsel: strandzand in glazen flesjes van Ipanema en Copacabana, en een verdord blaadje uit het tropisch regenwoud van Suriname. Verder nog een plastic flesje volstrekt unieke ‘Antarctini’, een Dry Martini gemaakt met gin, vermout en Antarctisch ijs, ter plekke deels gedronken met een olijf. Een Vincent van Gogh-gum uit zijn laatste rustplek Auvers-sur-Oise, de rode vlaggetjes van Isle of Man (met drie benen) en Kirgizstan (met een soort radioactieve oude hockeybal erop) en AC/DC-duivelshoorntjes van hun concert op Wembley.
Afijn, terug naar het nieuwe reismuseum. Want die hele collectie van mij heb ik allemaal in een hoge IKEA Billy-kast gezet en er een Action-lichtbordje bijgezet met ‘Musée du Voyage’. Op de vrijmarkt op Kongingsdag levert het hooguit twee tientjes op, de emotionele waarde is edoch onbetaalbaar. Uiteraard heeft zo’n persoonlijk minimuseum wel een hoog ‘kijk-mij-eens’-gehalte, te veel voor de gemiddelde Nederlandse calvinist. Niets van aantrekken. Gewoon trots zijn op je bereisdheid. Er zijn ook mensen die kikkerbeeldjes, clowns of kinderpoppen verzamelen. Dat zijn potentiële seriemoordenaars; ‘wij’ zijn gewoon reisfanaten, mag je best trots op zijn. Ik wel.
En dus, geheel zonder subsidie en crowdfunding, is Nederland een leuk museum rijker. ‘Mijn’ museum en ik vraag mezelf wel eens af of het gewoon niet een heel leuk idee is er echt een te beginnen. Met lezingen van reizigers, want aan een deel van die kleine gekke souvenirtjes hangt vaak een groots en meeslepend verhaal. Vermakelijk en vast leerzaam. Net als heerlijke reisgevolgen als respect voor andere culturen en de bereidheid om van elkaar te leren. Nu ik erover nadenk, kan de wereld zo’n museum wel gebruiken.
Geef een reactie