Column: wereldreis - TravMagazine
Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll naar boven

Top

Column: wereldreis

Door: | 7 januari, 2020

Ben je ook ‘verslaafd’ aan het reizen? Het type dat op de terugvlucht naar Amsterdam al nieuwe reisplannen aan het uitbroeden is? Als het al niet in de agenda staat. Een bucketlistjunkie, een landenteller, een Duracell-konijn met konijnenkoffer, een moderne nomade die zijn paspoortnummer wel maar het telefoonnummer van vriend(in) niet uit zo’n hoofd weet. Kun je uren wegdromen simpelweg door naar een wereldkaart te kijken? Wat bezielt ons toch?

A journey of a thousand miles begins with a single step’. Elke grote reis begint met een eerste stap, zo u wil. Je kent het vast wel, een van de onverwoestbare tegeltjeswijsheden van het internet. Nou ja, tegeltje? De spreuk komt uit hoofdstuk 64 van de ‘Tao te Ching’ en wordt toegeschreven aan de Chinese filosoof Lao Tze. Een jaar of 2600 geleden.

Soortgelijke woorden zijn uitgesproken door Gandhi, Confucius en JFK,  onbedoeld gejat waarschijnlijk. Dat is niet onlogisch. Met alle respect voor oosterse wijsheden, maar het citaat is de inkopper van de wereldfilosofie, de stagiaire van de Xenos had ‘m ook kunnen bedenken. ‘Da’s een goede Linda. Zet m maar naast Live, love, learn’ op het bord’ Maar het komt er op neer: je moet ergens beginnen. God begon dag 1 van het scheppingsverhaal ook gewoon met het licht, en de mens pas later. Gevraagd naar het waarom later zei zij soortgelijk: ‘ja, weet ik veel, je moet ergens beginnen.’ De reis dus.

Beestjes

Indachtig mijn laatste column in 2019 lijkt het de komende tijd eens aardig om te kijken naar alles wat reizen mooi maakt. Waarom is het zo verslavend voor zovelen? Het lijkt zo logisch maar het is het allemaal niet. Helemaal niet zelfs. De reis van A naar B is vaak niet zonder ongemakken en beenruimte, het klimaat is op vele plekken in de wereld wispelturiger dan hier en we zijn het er redelijk over eens dat je eigen bed het lekkerste slaapt, met uitzondering van het bed van het Four Seasons of het Ritz-Carlton, let’s keep it real. En we doen wel allemaal dat we allemaal van de authentieke keuken van West-Afrika, China of Ecuador houden maar zeker een kwart liegt, betraand op Google Maps zoekend naar de meest dichtstbijzijnde Mac of KFC. Ook ik hoor, Omaans geitenvlees, niet mals te stoven. Ik heb schattige alpaca en zebra gegeten, huilend van binnen (zebra omdat het zo lekker is, maar dit terzijde). Insecten? Hell no. Liever een Big Tasty dan een Bug Tasty. Over beestjes gesproken: beestjes! In je bed, in je slaapzak, in je hoofd. Een kakkerlak, als het meezit. Of de horror-variant daarvan dat je denkt: kunnen ze nu ook al vliegen? Gerommel in je maag. Uit je maag. De niets en niemand ontziende Amerikaanse airco. Of erger allemaal: Keiharde maag-omwentelende armoe, walgelijke maag-omwentelende rijkdom. Tegenvallend reisgezelschap. Huilbaby’s, zweetbuurman, een bronstige Katja S. op rij 6. Diefstal, vertraging, geen wifi, wel wifi. Heimwee. Waarom zoeken we dit op? En niet eens als een boer met kiespijn, maar als een boer met een nieuwe tractor, een bloedmooie vriendin en een landskampioenschap van De Graafschap. We snellen vol liefde en overgave naar een wereld vol gevaren.

Zekerheid

Niemand die op reis gaat heeft de zekerheid van succes en vermaak. En toch gaan we. Met miljoenen, met miljarden. Van A naar B, of gewoon van A, om bij te komen, om bij te kleuren, af te leren, om te overleven in de breedste zin van het woord. Om te ontdekken. Om onszelf uit te dagen. Om te vergeten. Het is wat mij betreft het meest interessante – en meest onderbelichte – vraagstuk van de reiswereld: waarom reizen we waarheen? Het is duidelijk dat we ongeacht sekse, huidskleur, afkomst (en zo, u snapt de moraal) er lol in hebben. Dat reizen iets met ons doet, dat we toch – bijna tegen natuurlijk instinct in – weer weg willen van het plekje dat ons het meest veilig en vertrouwd is. Thuis. Dus we gaan dit jaar de wereld rond. En als u het leuk vindt gaat u lekker mee, om samen te onderzoeken wat reizen zo hemeltergend mooi, leerzaam, leuk en bijzonder maakt. Hoe ziet de DNA van onze reislust eruit?

Zoals gezegd, elke reis begint met een eerste stap. Mijn eerste reisherinneringen liggen op een boerderij op Frankrijk en gaan over een mank konijn en een moordzuchtige boer met een zakmes. Maar dat is voor volgende keer…je moet ergens beginnen.

 

(Deze versie is geupdate in vergelijking de in het blad verschenen versie)

 

 

(Visited 214 times, 1 visits today)

Reageer met Facebook:

Reacties:

Deel dit artikel