Het straatarme Rwanda gaat het steenrijke Engelse Arsenal sponsoren
Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll naar boven

Top

Column: Visit Rwandarsenal!

Door: | 7 juni, 2018

Het straatarme Rwanda gaat de steenrijke Engelse topclub Arsenal sponsoren, voor 34,5 miljoen euro voor drie jaar. ‘Visit Rwanda’ staat de komende drie jaar op de linkermouw van het rode shirt. Nou dacht ik, dat is weggegooid geld. Ik heb net als de rest van de wereld afgelopen seizoen vaak naar Liverpool zitten kijken en het is me toch echt een raadsel wie daar de mouwsponsor was. Dat bleek Western Union. Zeg eens eerlijk: wist jij het?

De hele op de deal volgende ‘Kuifje in Afrika’-kettingreactie had ik daarna wel verwacht. Immers, het kleine Afrikaanse land ontvangt van ons en wat buurlanden zo’n 40-60 miljoen euro per jaar aan ontwikkelingsgeld. Paniek aan twee kanten, Westers onbegrip tegen Afrikaanse verontwaardiging.

Marketing

De meest gangbare associatie van een gemiddelde wereldburger met Rwanda schat ik op de sleutelwoorden ‘genocide, hutu en tutsi’. Dus niet pakweg ‘gorilla’s’ en ‘vulkanen’. Het is derhalve een welkome boodschap om wereldwijd te laten weten dat toerisme naar het ooit zo getormenteerde land überhaupt mogelijk is. Zoals CEO Claire Akamanzia  van het Rwandan Development Board stelde: ‘wie hierop tegen is, wil niet dat Rwanda op eigen benen staat, of heeft geen verstand van marketing,’ aldus de Harvard alumnus.

Pretty girl

Maar er is ook een andere kant. Rwanda is like a pretty girl with a lot of makeup, but the inside is dark and dirty’, zoals de Rwandese oppositieleider Diane Rwigara het stelde. En ook dat klopt: het land is het negentiende armste land ter wereld, zo’n zestig procent leeft onder de armoedegrens. Dat alles onder President Paul Kagame, ‘verkozen’ met een ouderwets totalitair cijfer van 98,8 procent, tot 2034 (na een grondwetswijziging)  en voldoet aan het verdere cliché-plaatje aangaande mensenrechten en persvrijheid. Toch is er ook hoop: de economie groeit, er is rust, de vrouwenrechten zijn verbeterd, net als de infrastructuur. Het land wil terecht serieus genomen en dat moeten we ook doen.

Ibiza

Dus laat ik direct beginnen: de Arsenal-deal is een onethisch en onbezonnen drama, een fantastisch idee minimaal tien jaar te vroeg. Een president die al jaren over zijn liefde voor Arsenal tweet, en er opeens voor zorgt dat er zonder medeweten van parlement of bevolking een miljoenendeal bij zijn clubliefde is. Nu komt het grote Arsenal ook naar zijn Rwanda, ook dat zit in de deal! Dan kun je aan alle kanten spindoctoren wat je wil over slimme marketing maar niet als er eerst monden gevoed moeten worden. En die letterlijk broodnodige hulp zet je daarmee serieus op het spel, zeker in het Europa van 2018. Ik zou ook mijn kinderen eerst te eten geven in plaats van te investeren in een nachtclub op Ibiza.

And it’s gone…

Maar bovenal, fuck you Arsenal! De club pakt jaarlijks een half miljard euro aan inkomsten. Het gemiddeld inkomen per hoofd is in Rwanda ongeveer 700-800 euro, per jaar. Het gemiddeld salaris van een Arsenal speler is ongeveer 150.000 euro…per week! De club had op alle manieren kunnen laten blijken dat ze Rwanda ter harte zijn, of daarvoor te passen, maar nu sponsoren de armen de rijken. Nergens is een Londens ethisch belletje gaan rinkelen. ‘We’ll take your money poor Africans and buy some shitty player…and the money is gone!’ Als ‘support child labour’ een miljoen meer had geboden, stond dat op de mouw.

Laten we verder kijken dan hebzucht en waanzin en Rwanda ook in toekomst helpen een meer onafhankelijk, weldoorvoed en hopelijk ook steeds meer democratisch toeristisch topland te worden. Visit Rwanda, bij deze.

(Visited 214 times, 1 visits today)

Reageer met Facebook:

Reacties:

Deel dit artikel