Onlangs had ik het voorrecht de domste reiziger ter wereld te ontmoeten
Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll naar boven

Top

Column: The Big Six

Door: | 3 juli, 2018

Onlangs had ik het voorrecht de domste reiziger ter wereld te ontmoeten. Het was op de vlucht van Dar es Salaam naar Amsterdam, en hij zat achter me. Een Canadees, die ondanks zijn kinkhoest bleef volharden in alcohol en niet thee met honing. Hij schopte en snurkte hard, maar dat was het allemaal niet.

De reis was eerder begonnen, in Tanzania dus. Een groots land, met ogenschijnlijk mooie en trotse mensen. Natuurlijk was ik daar voor de natuur, de immense Serengeti en de beroemde Ngorongoro-krater en die overtroffen alle hoge verwachtingen. Ofwel in een notendop: ik was in Wakanda, maar dan zonder Vibranium.

Rijk_dom

Maar de ene rijkdom is de andere niet. Het kan zomaar zijn, ja echt, dat je in het paradijs je favoriete Philadelphia Light met zongedroogde tomaten even niet verkrijgbaar is bij het hotelbuffet! Ja echt! Wijn, vooral uit Zuid-Afrika, is er gelukkig wel, anders wel bier met stoere etiketten. En dat is fijn. Want na zonsondergang is zelfs op de Serengeti niet veel te doen dus na een flesje of twee Kuttekop Pinot Noir 2016 besloot ik een stukje te gaan wandelen.

Lion King

Even buiten de lodge kwam ik als eerste een wildebeest tegen. ‘Ook niet eerlijk dat jullie zo onterecht wreed zijn neergezet in The Lion King, Mustafa vertrappend in de stampede. Wist je trouwens dat hij ook de stem van Darth Vader deed’. Scherp, vond ik toen. Immers, deze gnoe-lieverds lopen doorgaans in een rechte lijn en als er iets groots voor staat, huppelen ze eromheen. Cool beest. Tot mijn verbazing zei hij niets terug. ‘Dat ligt gevoelig’ hoorde ik van achter me.  Het was een wrattenzijn. ‘Kijk, je moet begrijpen dat we binnen het dierenrijk ook onze trots hebben. Ik bedoel, jullie zien ons als lopende clichés. Of we zijn knuffelbaar, of huiveringwekkend. Jungle Boek, Madagascar, de Leeuwenkoning…mensenleugens, mensenleugens, mensenleugens. Vliegende pinguïns, kom op zeg! Maar wat kom je hier eigenlijk doen mensenman?’

Ah, nou ja, je weet wel, de Big Five’, stamelde ik, danig van mijn à propos gebracht. ‘Je bedoelt de Big Six?’ zei het wrattenzwijn. Ik keek verwonderd, had ik een update gemist? ‘Ah, je denkt weer mens-centrisch. ‘Jullie denken zeker dat jullie alleen naar ons kijken? Ik leg het uit. Als eerste van de Big Six is daar ‘De Rijke Ritsbroek’, de auto niet verlatende mens die niet zonder zijn peperdure North Face safari-outfit kan, met zijn kaki Goretex schoenen, kaki thermodry survivalshirt en belachelijke junglehoed. Als je je inleest weet je dat de Maasai al eeuwen gekleed gaan in een simpele shuka, snap je…

Als tweede ‘De Schermpjes Jongeling’, heb je een uitzicht op ons paradijsje en dan buigen ze ongeïnteresseerd het hoofd en de ouders zeggen niets. De bidsprinkhanen hebben een goede oplossing gevonden maar jullie leren niets van ons. Ten derde: ‘De Eenzame Imitator’, van het soort dat na drie dragen Afrika al Afrikaans kleedt, eet en doet. Ik zeg: Jambo Bitch! Vier? De Glurende Gaatjeskijker! Grote plaatjesmachines, met slurfen zoals dikke witte olifantenpikken om ons stiekem van ver te kunnen zien. Bah. Vijf? De Amerikaanse Veelgrazers in hun worstverpakking met woest rollend vet! Werkelijk, vind je het gek dat er honger in Afrika is? We verbazen ons hier iedere keer weer dat de vliegmachines opstijgen.’ ‘En zes is de jager zeker?’ Het wrattenzwijn knikte zijn hoofd op en neer en zei niets.

Toen het vliegtuig eenmaal vanuit Afrika aan de gate stond op Schiphol trok de Canadees zich een laatste maal aan mijn stoel op. Hij zei te luid en met zichzelf ingenomen tegen zijn buurman: ‘So, finally back in civilisation’… Zijn hoofd hangt nu trots boven mijn open haard.

(Visited 680 times, 1 visits today)

Reageer met Facebook:

Reacties:

Deel dit artikel