Column: Loser-ijsbeer op Ibiza - TravMagazine
Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll naar boven

Top

Column: Loser-ijsbeer op Ibiza

Door: | 15 augustus, 2019

Wat deed ik op Ibiza? Ik nader de 50 en waande mij een ijsbeer in de Sahara. Niet alleen dat, het was duidelijk dat de beduidend jongere kamelen me wat wegkeken. Loser-ijsbeer, zoiets. Had ik niet gewoon naar een van de andere Spaanse eilanden kunnen gaan? Of Noorwegen.

Het was duidelijk, de mid-life crisis hing in de lucht. Ik keek bij het zwembad op me heen en zag dat ik de enige niet was met de wieg in de jaren ‘60-70, overigens met afstand de twee beste muziekdecennia uit de vorige eeuw. Maar aan goede muziek doen ze op Ibiza niet, dat weet iedereen. Nou ja, dat is persoonlijk, maar ik heb weinig op met fris geknipte tieneridolen die vooral talent hebben voor het usb-stickje in de versterker doen en het met eén hand de hoofdtelefoon quasi-professioneel half tegen het oor houden en de andere arm gebruiken om te zwaaien naar een gedrogeerde menigte, met af en toe een vrolijk hupje inde lucht tussendoor. Is ook moeilijk hoor!

Hippy-chique

Dat lag natuurlijk helemaal aan mij, de loser-ijsbeer op Ibiza.  Want mijn wel degelijk talrijk aanwezige generatiegenoten aan het zwembad hadden het party-eiland wel door. Kekke schoenen zonder sokken, de eerste grijze haren gesoigneerd in wat hips of bij hun aanhang toxisch weggeblondeerd. De dames waren helemaal hippy-chique met rafeltjes en de shirtjes van de mannen zaten strak, iets dat niet per se synchroon liep met hun buikspieren. Zij zeiden Ibiza ook anders dan ik, dat bij mij rijmt op pizza maar bij hen klonk als Ibithhhha. Er liep ook nog wat jengelend kroost rond, van wie er eentje Doutzen heette. Douthhhhhen.

Pacha

Ik stond voor een keuze: links de 49 plus comfortzone met Netflix en acht uur slaap, rechts de partyzone met veel drank en egostrelende lekkere wijven in de buurt. Het besef dat je nog meedoet, er toe doet! Ik slaakte een oerkreet. Niets loser ijsbeer, party polar bear! Ik kocht een T-shirt van de Pacha, liet een tattoo zetten van een Mexicaans doodshoofd met de tekst Born 2 Party en scheurde mijn jeans zelf in stukken want die kon ik nergens in mijn maat vinden. En een BALR-pet, omgekeerd op mijn hoofd met de sticker er nog op.

Red Bull

Nu ken ik de wetten van het uitgaansleven en helaas ben ik niet beroemd. Als ik enige mate aandacht van wie dan ook wilde, dan had ik wel een VIP-tafel nodig. Die kosten 3000 euro maar dan mag je dat ook wegdrinken op een paupervrij VIP-plekje. Er waren dan vast wat geile gouddelvertjes die wilden aanschuiven voor wat woekerwodka en red bull. Ik zou me kunnen voordoen als de manager van Messi. Ook geveinsde rijkdom is een erkend afrodisiacum. Ik was klaar voor la noche, op naar DJ Tiësto!

Casa de chill

Drie minuten later zat ik in de taxi terug naar het hotel. Mijn creditcard heeft een limiet van 2500 euro, dus of ik de rest cash wilde bijleggen? Helemaal vergeten, ik ben niet rijk. Maar die mening herzag ik een kwartier later: ik lag uitgestrekt op bed, airco op volle sterkte, Netflix Casa de Papel op de laptop, koude Coca-Cola uit een flesje en een zak chips. Ik was de rijkste ijsbeer op Ibiza. DJ Siësta.

 

 

 

 

 

 

(Visited 383 times, 1 visits today)

Reageer met Facebook:

Reacties:

Deel dit artikel