Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll naar boven

Top

0 Reacties

Column: Kruidige Valentijn

Door: | 14 februari, 2018

Beste Valentijn. Het is de week van de liefde en daarom leek het me voor een keer gepast een amoureuze column te schrijven. Omdat we natuurlijk een reisvakblad zijn, moet dat wel raakvlakken hebben met onze branche. Ik vond het op Schiphol! Kent u de loopbrug naar de G-pier voor de verre vluchten? Dat met dat stukje groene wachtruimte erachter, ik vermoed een allang vergeten duurzaamheidspoging. Welnu, op de ramen van die loopbrug vinden we daar zeer uitgebreid ’de Nederlandse flora’ opgeplakt. Een kruidig geheel van honderden namen om te koken, te bewonderen in het Neerlands landschap of voor je raam te zetten. Dus amoureus en ecologisch! Ik begin snel! (en even voor de zekerheid: elk kruid en ander stukje trots flora dat je hieronder leest, kun je ook op de glazen van onze nationale luchthaven zien. Je bent gewaarschuwd!)

Valentijnsverhaal 

‘Je weet natuurlijk nooit wat je te wachten staat als je op reis gaat. Je kunt net zo goed een tengere Rus, een Spaanse aak, een Duitse gentiaan of een Perzische klaver tegen het lijf lopen. En dan weet je het, iets te veel shotjes met smalle waterpest en dan word je als reukeloze kamille of een bleek bosvogeltje opeens een wilde marjolein of een spitslobbige vrouwenmantel. Klaar om als wit hongerbloempje of stijve moerasweegbree de nacht in te gaan, op zoek naar een Corsikaanse den of een Servische spar. Geen brave Hendrik of een bleke basterdwederik maar een wijfjesvaren met harig vingergras of anders wel een stijve steenraket, een echte guldenroede.

Schijnspurrie

Nu wil ik wel even de levenslessen meedelen. Let wel op dat je de volgende dag geen kleefkruid aan je kleding hebt hangen. What happens in…. En alsjeblieft, vermijd krabbescheer, bultroos, stinkende ganzenvoet of nog erger…smal vlieszaad op plekken waar de hemelsleutel het niet had moeten achterlaten. Ik heb het dan niet over de zilte schijnspurrie maar de  echte schijnspurrie in je wilde kardinaalsmuts. Dan ben je echt een groot warkruid! Een vroegeling, een slaapbol, klein liefdesgras.

Koningskaars

Haha, maar natuurlijk ben je geen klein tasjeskruid of teer guichelheil – je loopt al langer mee – dus een reuzenberenklauw met een zandraket of een ruig viooltje met een prachtklokje. Dat je denkt: komt maar op met je ruw parelzaad en je veenwortel. Of een vingerhelmbloem smachtend naar een gewone ossentong of een koningskaars. Uiteraard zijn we ruimdenkend anno 2018, het kan zomaar uitlopen op welriekende nachtorchis, dat je zomaar met je wilde gagel en je heermoes een pijpenstrootje verblijdt. Of dat je niet kunt kiezen uit een donzige klit of grote klit, een grote ratelaar of een maasraket.

Genadebloem

Of misschien ben je wel – jij ruw vergeet-me-nietje-  van de goudenregen, een dubbelkelk of iets met genadebloem, kan ook. Of dat je liever je gladde ereprijs voorstelt aan een paarse morgenster. Alles kan bij de Westerse levensboom! Of allicht loop je gewoon een zandblauwtje, dan ben je een echte trekrus.

Smeerwortel

Afijn, ik moet stoppen met deze melige toorts. Ik ben een voorstander van wat donderkruid op zijn tijd maar dit gaat te ver. Maar vergeeft u mij, ik ben ook maar een gewone smeerwortel. Het heet vast G-pier met een reden…

 

(Deze column verschijnt aanstaande vrijdag ook in TravMagazine, en wordt eenmalig eerder gepubliceerd online, in verband met Valentijn).

(Visited 149 times, 1 visits today)

Reageer met Facebook:

Reacties:

Deel dit artikel

Reacties