Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Next
event
in

40

days
Scroll naar boven

Top

0 Reacties

Column: doordrinken of opzouten

Door: | 24 november, 2017

Het leek wel yogastudio Garden of Eden op kantoor. Zoals elk jaar verheug ik, en velen met mij, mij op het jaarlijkse ANVR-congres. Hoe verder, des te beter. Ik hoop op Mongolië 2018. Fiji, ook goed. Iedereen weet dat je in afwezigheid van het management twee keer zoveel gedaan krijgt in de helft van de tijd. Languit lag ik al rond lunch op onze rode redactie-Chesterfield en de partyband Da Bijlmer Bootyshake Bitches en de Mexicaanse live cooking catering Cholos y Cabrones zouden pas  om vijf uur komen voor ons jaarlijks thuisblijver-themafeest. Dit jaar? Doordrinken of opzouten!

Saftig

Ik shakete een Dry Martini en begon het reisjaar ook eens voorzichtig te overdenken.  Wat kan er beter, wat moet er anders in onze branche? Mijn hoofd stroomde over. Moest ik weer even korte metten maken met jeukende (reis)taal als ‘influencers’ (blogger met meer volgers dan papa, tante Riet en oma),  ‘inspirerend’ (ook porno is inspirerend, dat betekent niet dat je er wat aan hebt, #jajijook) of ‘entrepreneur’ (doorgaans mislukt en soms erg geslaagd zakenman met te veel pretentie). Maar nee, ik begon eerst aan die appelboer te denken, die graag zijn appels direct aan de klant wil verkopen en daarbij graag de groenten-en fruitwinkel en consorten over wil slaan. Met weer een ander trucje, afgekeken van Apfelverein Saftig Sind Wir en de The Royal Clock House Society. Gewoon een stevige fruittoeslag rekenen als je niet bij de appelboer direct koopt, laten we zeggen elf euro per appeltje. Of eigenlijk 22, want je wilt ook op je terugreis wat gezonds eten. Zit die appelboer hier fout, is dit laakbaar, bedacht ik me terwijl ik de as van mijn Montecristo nummer 1 in de kerstboom afsloeg?

Frisse appel

Nee, dat is vrije marktwerking, of je het nu leuk vindt of niet. Bijna de hele reisbranche zou morgen niet meer via de groenteboer verkopen als het even kon, wat er ook wordt gezegd. Alleen de klant doet daar dus niet aan mee, die wil net als ik een frisse appel, een exact rijpe avocado of een meloen op maat en heeft daar soms dringend advies bij nodig. Nee, wat me irriteerde, was dat er door het appelmanagement gedaan wordt alsof de groente- en fruitboer etc dus niet rücksichtslos buitenspel wordt gezet. Het statement werd simpelweg te vaak en te hard geroepen, nagebeld en gespindokterd om het serieus te nemen. Maar goed, dat houdt ons als kritische pers aan het werk bedacht ik me tevreden terwijl ik een met Schotse gin doordrenkte Griekse olijf via mijn duim in mijn mond wist te korfballen.

Massage

O ja, olijven. Waarom horen we niets meer over het reisadvies, bedacht ik me opeens? Nu Tunesië op ok staat, is de noodzaak weer vervaagd. Het kan niet zo zijn als we ergens een spaanplaatje timmeren op een lekkend dak en dat het dan maar in orde is. Het dak moet gewoon vervangen worden, zeker nu het even niet regent. Met andere woorden: een logisch en unaniem Europees reisadvies. Tijd voor Facebook! Oh, kijk Sevilla. Leuk, topstad. Ik zag de ene na de andere foto met drankjes, feestjes, Sevillanas dansende schoonheden, Moorse paleizen en overheerlijke tapas. Gelukkig, daar wordt ook hard gewerkt dacht ik, en ik schonk mijn cocktailshaker leeg. Ik had een binnenpretje terwijl mijn nieuwe smoking voor het  feest werd bezorgd: de meeste reisbedrijven hebben een social media code of conduct voor de werknemers ingesteld, maar het management post zelf vooral partypix. Is dat handig? Het is wel koren op de molen van de #hetkanookinNHdeleeuwenhorst-zeikerds. Niet bij mij hoor, ik ben helemaal en oprecht voor! Ik bedankte de Chinese voetmasseur en keek naar mijn glas. Halfvol, altijd halfvol. Maar bijschenken mag….

 

 

(Visited 587 times, 2 visits today)

Reageer met Facebook:

Reacties:

Deel dit artikel

Reacties